hayat yarım kalan işlerin toplamıdır....

   Bir yerlerde hep tamamlanmayı bekleyen işlerim var. Bu blog da öyleydi. Uzun zamandır yapmam lazım deyip duruyordum. Dolapları dök, giyilmeyenleri ayır, eski dosyaları deş, artık lazım olmayan fiş, fatura ne varsa temizle, uzun zamandır görüşemediğin arkadaşlarının sağlıklarından endişe et, her gün tamam yarın kesin arayacağım de ve yine arayama, başladığın puzzle'ı bitir. Bu ve bunun gibi birçok şey. Şöyle bir bakıyorum da hayatımız bir yerlerde yapılmayı bekleyen ve zaman bulamadığımız için bir türlü bitiremediğimiz işlerle dolu. Onu yapmam lazım, hay aksi bunu unutmuşum derken hayat geçip gidiyor. Yaşadığımız sağlıklı günlerin kıymetini bilemiyoruz ta ki bir hastalık sahibi olana kadar. Sakin geçen günlerimizin farkında bile olamıyoruz  yoğun iş hayatının içinde boğulana kadar. Sevdiklerimizle yeterince zaman geçiremiyoruz, en kötüsü onların kıymetlerini bilemiyoruz, onları kaybedene kadar.








     Hayatımızda çok severim deyipte hiç yapamadığımız şeyler var mesela. Seyahat etmeyi çok severim ama yıllardır iş, güç derken burnumu çıkaramadım dışarı diyenler çok. Hiç yapamadığı şeyleri çok sevdiğini söyleyenler bile var. At binmek çok güzeldir aslında, çok severim ama bir türlü vakit bulup başlayamadım. Hayır, şöyle diyesim geliyor. Hiç yapmadıysan nereden biliyorsun sevdiğini????
     Her sene spora başlamak isteyen, sadece kayıt olmaya gidebilen ama devamını getirememiş insanlar tanıyorum. Böyle diyorum diye ben bunları başarabiliyorum sanmayın sakın. Ben de onlardan biriyim aslında.
    Bir tüketim toplumu çılgınlığı, ayran gönüllülük, zamansızlık, takatsizlik, her ne derseniz artık. Beşinci sayfasından bükülüp baş ucuna konulmuş kitaplar...Hep yarım, herşey yarım...
    Çok istikrarlı insanlar var. Bayılıyorum onlara. Üç sene, beş sene aynı hobiyi sürdürebilmiş, herşeye rağmen vazgeçmemiş. Buradan tebriklerimi sunuyorum onlara...
    Ben de bir yerlerden başlayayım dedim yarım kalan işlerimi tamamlamaya. İşte bu blogla başlıyorum. Akşam eve gidince diğerlerine de başlayabilirsem ne mutlu bana...